مسلمانان مسلمانی ز سر گیرید ...

 آن روزها قوت غالب مردم طبقه ی متوسط و پایین جامعه آبگوشت بود البت نه مثل آبگوشت های امروزی که مملو از گوشت سردست و قلم و دنبه ی فراوان است . کاسه ای آب بود به انضمام رُب و نخود و سیب زمینی فراوان که به برکت یک کف دست گوشت چروکیده که ساعت ها میان محلول آب و رُب بالا و پایین می رفت و طبق یک سنت قدیمی و نه چندان منصفانه همیشه تمام و کمال سهم آقای خانه می شد صرفا نام آبگوشت را یدک می کشید .

برنج ( چه با مرغ ، چه با خورشت ) غذای اعیان بود و سایر اقشار جامعه سالی چند بار آن هم به مناسبت های ویژه مثل نوروز و شب چله و گاهی هم به بهانه ی پذیرایی از میهمانان نور چشمی شانس تناول کردن این خوراک خوش عطر و طعم را پیدا می کردند ...