دلی به وسعت دریا می خواهد که توی چشمانش زل بزنی و صدایت را صاف کنی و محکم بگویی " آغوشت امن ترین جای دنیاست " و ایمان داشته باشی که هست ...
باید فهمت شده باشد این آدم ها هستند که تعبیر کلمات را می سازند ، آدم ها هستند که تفسیر جملات را می سازند . باید یقین کنی که اعتبار جملات به استعمال نیست به استفهام است . باید ایمان داشته باشی که عشق شهامت می خواهد و عاشقی کردن ظرافت ، باید باورت شده باشد که " عاشقیت " کمیت لنگ و حرف جفنگ نمی داند .
نمی دانم حکمتش چیست که شادی و غم دنیا تا این حد به هم در آمیخته اند ، نمی دانم کدام برهان علیتی توجیه می کند زشتی را در دل زیبایی و زیبایی را در عین زشتی ، نمی دانم تفسیر عشق است یا تقصیر عشق : آغوشی در اوج خواستن ، در عمق خاک

پی نوشت : در تکراری بودن عکس شک ندارم و در این که برخی تکرارها به هزار می ارزند
عید سعید فطر بر تمام دوستان دوست داشتنی ام مبارک